czwartek, 26 czerwca 2014

Podgatunki kina grozy

Horror posiada wiele podgatunków. Poniżej wymienię najbardziej popularne. Nie można jednak sugerować się ścisłym schematem, bowiem niektóre filmy wpisują się w dwa, a nawet trzy rodzaje kina grozy. Coraz częściej produkcje wychodzą poza swoje ramy i dochodzi do pomieszania się gatunków i ich podgatunków. 



Animal attack – podgatunek kina grozy, w którym przeciwnikami są zwierzęta. Przeważnie zbuntowane, niekiedy większe odmiany, które krwawo rozprawiają się z ludźmi, których spotkają na swojej drodze. W produkcjach tych krwiożerczym zwierzęciem może być wszystko od rekinów, piranii, aligatorów, po pająki, psy, kleszcze, pszczoły, węże lub ptaki. Często są to horrory klasy B, które są krytykowane i traktowane na równi z horrorem-komedią. Przykładem filmu animals attack jest Rój z 1978 roku.









Asian horror – podgatunek, który obejmuje całe azjatyckie kino grozy. Od wielu lat cieszy się popularnością, a filmy doczekały się wielu amerykańskich remaków. Charakterystycznymi elementami w tych produkcjach jest odwoływanie się do azjatyckich wierzeń i legend. Częstym motywem jest pojawienie się kobiecego demona Onryō, a także nawiązywanie do skrzywdzonych i niewinnych, którzy po swojej śmierci dokonują zemsty. Przykładem kina azjatyckiego jest film Klątwa Ju-on z 2002 roku.









Atmospheric horror – horrory nastrojowe, które mocno koncentrują się na stworzeniu nastroju grozy, tajemnicy i klimatu, bez stosowania brutalnych i drastycznych scen. Klimat grozy wzmaga się wraz z rozwojem fabuły, a moment kulminacyjny wstępuje na końcu filmu. Produkcje te przeważnie kończą się rozwiązaniem zagadki w nieprzewidywalny i zaskakujący dla widza sposób. Przykładem horroru nastrojowego jest film Amityville z 2005 roku.








Body horror - inaczej horror ciała, horror biologiczny. Produkcja, w której dochodzi do zniszczenia lub degeneracji organizmu. Wyniszczenie może być skutkiem choroby, rozpadu, pasożytnictwa, okaleczenia lub mutacji. Filmy te mogą także ukazywać nienaturalne ruchy oraz nieanatomiczne, nieprawidłowe ułożenie kończyn - tworząc coś na wzór ludzkich potworów. 










Cannibal movies – podgatunek filmów exploitation. Produkcje te zawierają w sobie elementy gore, przy czym skupiają się na ukazywaniu prymitywnych plemion kanibali, którzy zamieszkują w lasach deszczowych Azji lub tereny południowej Ameryki. W filmach tych pojawia się wiele realistycznych scen przemocy, tortur, gwałtów kastracji i przemocy zwierzęcej. Większość tego typu produkcji stworzonych zostało we Włoszech w latach 70. i 80., XX w. Przykładem kina kanibalistycznego jest Cannibal Holocaust z 1980 roku.









Creepy kids – filmy, w których to dzieci są złymi postaciami. To one wzbudzają strach i przerażenie. Zazwyczaj straszne dzieciaki są przebiegłe, inteligentne, niekiedy brutalne, przez co przełamują nasze wyobrażenie o nich, jako o niewinnych i delikatnych. Często zyskują miano mini-psychopatów. Creepy kids nie muszą być ludźmi – mogą też występować w formie duchów. Niekiedy są to osoby opętane lub wciągnięte w jakiś kult. Przykładem produkcji z udziałem creepy kids jest film Dzieci kukurydzy z 1984 roku.









Ghost movies – podgatunek, który związany jest ze zjawiskami paranormalnymi. W filmach tego typu pojawia się jakieś nawiedzone miejsce – najczęściej dom – w którym występują duchy. Przeważnie są to mściwe byty, które utrudniają życie mieszkańców. Dochodzi tez do kontaktu z duchami. Podgatunek ten jest nie tylko uniwersalny, ale także popularny. Przykładem ghost movies jest film Duch z 1982 roku.











Gothic horror – horror gotycki, w którym dominują ogromne zamczyska, moczary, ciemne i stare domostwa lub rezydencje, w który to zamieszkują zapomniane dusze. Charakteryzują się postrzeganiem świata materialnego (widzialnego) i świata niematerialnego (sfery duchowej). Związany jest z nurtem tak zwanego czarnego romantyzmu i przeświadczeniem, że człowiek jest z natury istotą grzeszną, skazany na zagładę i potępienie, a cały wszechświat jest ciemny, tajemniczy i pełen zła. Przykładem gothic horroru jest film Kobieta w czerni z 2012 roku.








Gore – rodzaj horroru charakteryzujący się dużą ilością brutalności, krwi, wnętrznościami oraz (choć nie zawsze) ponurym klimatem. Często elementami takich produkcji są dewiacje seksualne (np. nekrofilia), tortury i eksperymenty. Filmy te ukazują realistyczne sceny śmierci, a także okrucieństwa. Pojawiają się także sceny upokarzania lub kanibalizmu. Spora część filmów tego podgatunku zakazana jest w wielu krajach. Pierwsze produkcje gore zaczęły powstawać w latach 60. XX w. Przykładem gore jest seria filmów Piła









Horror-komedia – gatunek, który łączy ze sobą horror i komedię. Ich elementy przenikają się ze sobą, przez co produkcje te często kręcone są z „przymrożeniem oka”. Czasem pojawiają się także w formie czarnej komedii.  W fabule znajdują się przerażający i źli bohaterowie, a także ci niewinni oraz charakterystyczny klimat grozy. Jednak napięcie w tych filmach zostaje rozładowane poprzez komizm postaci. Przykładem horroru-komedii jest Zombieland z 2009 roku.










Horror science fiction – podgatunek, który łączy ze sobą cechy horroru oraz fantastyki popularnonaukowej. Charakterystycznym motywem jest pojawienie się obcych, którzy przeważnie zagrażają ludzkości. Elementami fabuły mogą być wyprawy na inne planety, inwazje obcych na Ziemię lub odkrycie nowej cywilizacji. Wielki boom na tego typu horrory pojawił się po II wojnie światowej, w latach 50. Przykładem horroru sci-fi jest Obcy- 8. pasażer „Nostromo” z 1979 roku. 










Horror verite – podgatunek znany już w latach 80., ale popularność zdobył dopiero w latach 90., a to za sprawą głośnego filmu Blair Witch Project z 1999 roku. Od tego momentu nastąpił wielki boom na produkcje tego typu, które chętnie kręcone są do dziś. Charakterystycznym motywem jest kręcenie z tak zwanej ręki – czyli oparcie o konwencję found footage. Ma to za zadanie uautentycznić nagranie, które zazwyczaj znalezione jest po śmierci autora lub autorów. Przykładem horroru verite jest Paranormal Activity z 2007 roku.








Monster movies – podgatunek, który przedstawia walkę człowieka z jednym lub większą ilością potworów. W większości przypadków są to zmutowane zwierzęta, ich wymyślone gatunki, kreatury mieszkające zazwyczaj z dala od człowieka lub potwory z opowieści i legend, które są negatywnie nastawione do całej ludzkości. Przykładem monster movies jest film Zejście z 2005 roku.











Nazi-exploitation – podgatunek filmów exploitation. Zawierają wszystkie elementy tego typu produkcji, czyli powielanie identycznego schematu, brutalność, tandetność, dosłowność. Wyróżnia się tym, że w to wszystko wplątane są wątki nazistowskie. Ważną rolę odgrywa tu fetysz mundurów wojskowych, klimat obozu kobiet i duża przemoc, która się pojawia w relacji więźniarka – sadystyczny komendant/komendantka. Akcja takiego filmu osadzona jest najczęściej w niemieckich obozach koncentracyjnych, więzieniach gestapo lub w nazistowskich domach publicznych. Niekiedy, jednak akcja zostaje przeniesiona w inne miejsca, ale zachowany jest ogólny klimat obozu z brutalnym strażnikiem/strażniczką. Przykładem filmu nazi-exploitation jest Elza- Wilczyca z SS z 1975 roku.





Psychological horror – horror psychologiczny uważany za najbardziej ambitny podgatunek filmów grozy. Głównym celem jest wywołanie u widza głębszych emocji. Często powoduje wniknięcie w umysł bohatera, co ma powodować zrozumienie jego postępowania i motywów, jakimi się kieruje. Przykładem horroru psychologicznego jest Lśnienie z 1980 roku.











Rape and revenge – podgatunek filmów exploitation. Większość produkcji posiada trójaktową strukturę: kobieta jest torturowana, gwałcona i pozostawiona na pewną śmierć; ofiara jednak przeżywa i dochodzi do zdrowia; kobieta (lub członek jej rodziny)w okrutny sposób, na własną rękę, po kolei zabija wszystkich swoich gwałcicieli. Przykładem filmu rape and revenge jest Pluję na twój grób z roku 1978 roku. 










Religious movie – filmy, w których fabuła opiera się na aspektach religijnych – opętania przez demony połączone z egzorcyzmami lub narodzeniem się antychrysta.  Opierają się też na sektach i przerażających kultach. Niektóre z produkcji balansuje na granicy moralności i niemalże ociera się o bluźnierstwo przeciwko wartościom chrześcijańskim. Przykładem jest film Egzorcysta z 1973 roku.











Slasher – rodzaj horroru o charakterystycznej, schematycznej fabule, która najczęściej pojawia się w tego typu produkcjach. Przeważnie jest to grupka znajomych (przeważnie młodych osób), które podczas jakiegoś wyjazdu muszą stoczyć walkę na śmierć i życie z psychopatycznym mordercom- tak zwanym boogeyman killer. Wraz z rozwojem fabuły grupa zmniejsza się. Zabójca przeważnie atakuje osoby, które zostały same. Na samym końcu zostaje tak zwana „final girl”, która przeważnie w pojedynkę musi stawić czoła przeciwnikowi i wyeliminować go. Przeważnie jest to młoda dziewczyna, która należy do tych grzeczniejszych osób w filmie (nie pije, nie pali, nie uprawia seksu). Niekiedy uważana jest za dziwaczkę. Natomiast slasherowy morderca to zazwyczaj osoba odrażająca fizycznie i psychicznie niezrównoważona. Brzydota przeważnie spowodowana jest wypadkiem bądź chorobą. Boogeyman killer zabija zazwyczaj charakterystycznym dla siebie narzędziem – noże, piły, siekiery. Posiada też rozpoznawalny strój oraz (najczęściej) maskę. Zdarza się, że zabójca posiada nadnaturalne zdolności – np. wyjątkowa odporność na obrażenia. Nieco inną kategorię stanowią mordercy z tak zwanych „teen slash movies”, w których zabójca pochodzi z najbliższego otoczenia swoich ofiar, a fabuła opiera się na odkryciu jego tożsamości.  Przykładem slashera jest seria z Jasonem – Piątek trzynastego




Survival horror – podgatunek ściśle związany ze światem gier komputerowych, w którym głównym celem jest utrzymanie głównego bohatera przy życiu. Zazwyczaj bohater lub grupa bohaterów narażona jest na niebezpieczeństwo ze strony jakieś mrocznej siły, którą muszą pokonać lub przed nią uciec. Przykładem survival horroru jest Silent Hill z 2006 roku.











Torture porn – jeden z podgatunków kina grozy, który charakteryzuje się dużą przemocą fizyczną, okrucieństwem, sadystycznymi torturami, które często pojawiają się na tle seksualnym. Przeważnie celem tego rodzaju ataku są osoby zazwyczaj niewinne lub przypadkowe. Wszystkie te zabiegi mają wywołać u widza odrazę. Przykładem filmu torture porn jest Ostatni dom po lewej z 1972 roku.











Vampires – wampiry – filmy, które nawiązują do starych wierzeń o upiorach żywiących się ludzką krwią. Przeważnie w filmach jest to istota, która oprócz swojego charakterystycznego sposobu żywienia i kłów, jest prawie nieśmiertelna, ma ludzką postać, a niekiedy także posiada zdolności paranormalne, jak np. hipnoza, regeneracja czy wyczulony słuch. Na przestrzeni lat obraz wampira zmieniał się – kiedyś był to mroczny i enigmatyczny krwiopijca, następnie sadystyczny i inteligentny morderca. Obecnie wampir ewoluował do roli namiętnego kochanka, który na pierwszym miejscu stawia uczucia. Często także zakochuje się w zwykłym śmiertelnym człowieku. Przykładem filmu z wampirami jest Wywiad z wampirem z 1994 roku.






Werewolves – wilkołaki – filmy, które nawiązują do mitu i legend pół –człowieka pół- wilka. Przeważnie fabuła opiera się na zdrowym człowieku, który w jakiś okolicznościach został ugryziony, a przy czym zarażony przez wilkołaka, co powoduje, że sam staje się krwiożerczą bestią. Coraz bardziej się zmienia, traci swoje człowieczeństwo (uczucia, ludzkie cechy), a następnie sam atakuje w morderczym szale innych. Przykładem takiego filmu jest Wilkołak z 2010 roku. 










Zombie movies – podgatunek często zaliczany do filmów exploitation. Ogólnie pojęcie zombie wywodzi się z kultu voodoo i określa osobę silnie zniewoloną, która ślepo i nieświadomie wykonuje polecenia osoby kontrolującej, najczęściej jest to ktoś pod wpływem środków odurzających. Dopiero później zaczęto przedstawiać zombie, jako nieumarłego – osoba martwa, powstająca z grobu, która zaspakaja rządzę krwi poprzez zjadanie ludzkiego mięsa lub mózgu. Zazwyczaj zombie występujące w filmie duża grupą atakują ludzi, zarażają ich lub zjadają ich części ciała. Przeważnie jest to spowodowane pojawieniem się śmiercionośnego wirusa, który często prowadzi do apokalipsy. Przykładem filmu zombie movies jest Noc żywych trupów z 1968 roku. 





Źródło

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz